
DTIA: grip op internationale datadoorgifte en datasoevereiniteit
Internationale datadoorgifte brengt aanzienlijke risico’s met zich mee voor organisaties. Denk aan toegang door buitenlandse autoriteiten, onvoldoende bescherming van persoonsgegevens en verlies van controle over data. Met een Data Transfer Impact Assessment (DTIA) krijgt u inzicht in deze risico’s én voldoet u aan de eisen van de AVG.
DTIA is niet alleen een compliance-verplichting, maar een essentieel instrument voor governance en datasoevereiniteit. Het helpt organisaties om weloverwogen keuzes te maken bij het gebruik van internationale leveranciers en cloudoplossingen.
Wat is een DTIA?
Een Data Transfer Impact Assessment (DTIA) is de onderbouwing waarmee je vaststelt of een internationale doorgifte (buiten de EER), bijvoorbeeld op basis van SCC’s, in jouw context voldoende beschermingsniveau biedt en welke aanvullende waarborgen nodig zijn.
Waarom raakt dit datasoevereiniteit?
Omdat een DTIA niet alleen kijkt naar papier (contracten), maar juist naar feitelijke risico’s: jurisdictie, (mogelijke) toegang door (buitenlandse) autoriteiten, ketenafhankelijkheden en de effectiviteit van maatregelen.
Relatie met DPIA vroeg je ook in je vragenlijst, maar de enige relatie is dat het net als een DPIA een instrument is om privacyrisico’s te identificeren, te beoordelen en te mitigeren.
European Data Board Protection(EDPB): wanneer is iets precies een “doorgifte”?
De AVG definieert “doorgifte” niet expliciet; daarom hanteert de EDPB drie cumulatieve criteria. Een gegevensstroom is een internationale doorgifte als:
- Een exporteur (verwerkingsverantwoordelijke of verwerker) valt onder de AVG voor die verwerking (art. 3).
- Die exporteur maakt persoonsgegevens beschikbaar (door verzending óf “anderszins”) aan een andere organisatie (een andere verwerkingsverantwoordelijke/verwerker = importeur).
- Die importeur bevindt zich in een derde land (buiten de EER) óf is een internationale organisatie.
Internationale gegevensdoorgifte: wanneer loop jij écht risico onder de AVG?
Werk je met cloudsoftware, supportteams buiten Europa of leveranciers met subverwerkers in de VS, India of het VK? Dan is de kans groot dat je te maken hebt met een internationale gegevensdoorgifte onder de AVG en dat vraagt om extra waarborgen.
Een internationale doorgifte is er al zodra persoonsgegevens beschikbaar komen voor een partij buiten de EER (de EU + IJsland, Noorwegen en Liechtenstein) of een internationale organisatie. Dat gebeurt vaker dan je denkt: niet alleen bij “data verplaatsen”, maar ook bij toegang op afstand, beheer, support of hosting.
Kort gezegd: zodra een partij buiten de EER bij persoonsgegevens kan komen, moet je aantonen dat het beschermingsniveau op orde blijft.
Internationale gegevensdoorgifte (AVG Hoofdstuk V): waarom een DTIA?
Zodra persoonsgegevens toegankelijk worden buiten de EER (bijv. via cloud, support op afstand of subverwerkers), val je onder Hoofdstuk V van de AVG. Dan moet je kunnen aantonen dat het EU-beschermingsniveau blijft staan — ook als de data de grens overgaat.
Is er geen adequaatheidsbesluit voor het land? Dan werk je vaak met SCC’s (of BCR’s). Maar: alleen contracten zijn niet genoeg. Je moet ook beoordelen of ze in de praktijk werken. Dáár komt een DTIA (Data Transfer Impact Assessment) in beeld.
Wat doet een DTIA?
Een DTIA laat zien:
- Waar de doorgifte plaatsvindt en wie toegang heeft
- Welke risico’s er zijn (o.a. wetgeving/toegang door autoriteiten)
- Welke maatregelen nodig zijn (zoals encryptie, key management, toegangscontrole, logging)
- Waarom je doorgifte verdedigbaar is bij audits en klantvragen
Wat levert het op?
Met een DTIA heb je bewijs dat je Hoofdstuk V serieus hebt ingericht en dat je SCC’s zijn aangevuld met passende technische en organisatorische maatregelen.
Wanneer is een DTIA verstandig?
Een Data Transfer Impact Assessment (DTIA) helpt je om grip te krijgen op risico’s bij internationale gegevensdoorgifte, nog voordat ze een probleem worden.
Werk je met partijen buiten de EU of zijn jouw systemen (deels) vanuit derde landen toegankelijk? Dan is het verstandig om stil te staan bij de risico’s voor persoonsgegevens. Denk bijvoorbeeld aan:
- Gebruik van Amerikaanse cloudproviders
- Samenwerking met internationale SaaS-leveranciers
- Outsourcing van IT- of HR-diensten naar derde landen
- Toegang op afstand (remote access) vanuit niet-EU landen
In dit soort situaties is het uitvoeren van een DTIA geen administratieve last, maar juist een kans: je brengt risico’s concreet in kaart en laat zien dat je aantoonbaar in control bent.
Ook wanneer je werkt met Standard Contractual Clauses (SCC’s), is een DTIA een belangrijke stap. Sinds het Schrems II-arrest ligt de focus namelijk niet alleen op afspraken op papier, maar op de vraag: zijn de gegevens in de praktijk écht goed beschermd?
Door proactief een DTIA uit te voeren, voorkom je verrassingen achteraf, versterk je je compliancepositie en bouw je vertrouwen op bij klanten en toezichthouders.
Kort gezegd:
Zodra persoonsgegevens de EU verlaten, moet je beoordelen of dit veilig en rechtmatig gebeurt.
Hoe voer je een DTIA uit? (Procesoverzicht)
Een DTIA volgt een gestructureerde aanpak waarbij je inzicht krijgt in de datastromen, risico’s en benodigde maatregelen.
Stap 1: In kaart brengen van de verwerking
Verzamel alle relevante informatie over de gegevensverwerking, zoals het type persoonsgegevens, het doel van de verwerking en de betrokken partijen.
Stap 2: Identificeren van verdere doorgifte
Controleer of de gegevens worden doorgegeven aan andere partijen (subverwerkers) en naar welke landen deze doorgiften plaatsvinden.
Stap 3: Analyse van het derde land
Beoordeel de wet- en regelgeving van het ontvangende land, met name de mate van overheidsinzage en bescherming van persoonsgegevens.
Stap 4: Risicobeoordeling
Weeg de geïdentificeerde risico’s en bepaal of het beschermingsniveau gelijkwaardig is aan dat binnen de EU.
Gebruik onze DTIA-tool voor gestructureerde uitvoering
Veelgemaakte fouten bij DTIA’s
Veel organisaties voeren DTIA’s onvolledig of onjuist uit, wat leidt tot compliance-risico’s.
Dit gaat vaak mis:
- Alleen SCC’s ondertekenen zonder inhoudelijke analyse
- Geen beoordeling van wetgeving in het derde land
- Geen aanvullende maatregelen implementeren
- Geen periodieke herbeoordeling uitvoeren
- Onvoldoende of ontbrekende documentatie
Een DTIA is geen vinklijstje, maar een inhoudelijke risicoanalyse die aantoonbaar moet zijn.
Onze oplossingen
Wij ondersteunen organisaties bij het volledig compliant uitvoeren van DTIA’s; van analyse tot documentatie.
DTIA-as-a-Service & Atlas
- Volledige uitvoering door privacy-experts
- Analyse van wetgeving in derde landen
- Uitgebreide risicobeoordeling
- Advies over aanvullende maatregelen
- Complete documentatie voor toezichthouders
Met onze tooling en expertise krijgt u snel inzicht en zekerheid over internationale datadoorgifte.
Lees meer over onze DTIA-as-a-service & Atlas propositie
FAQ
Is een DTIA verstandig?
Ja, in veel gevallen wel. Zeker wanneer persoonsgegevens buiten de EER worden verwerkt of toegankelijk zijn, helpt een DTIA om risico’s inzichtelijk te maken en aantoonbaar grip te houden op gegevensbescherming.
Hoe vaak moet je een DTIA herzien?
Een DTIA moet periodiek worden herzien en bij relevante wijzigingen, zoals nieuwe wetgeving of veranderingen in de verwerking.
Wat als een leverancier geen informatie geeft?
Dan kunt u mogelijk niet aantonen dat de doorgifte veilig is, wat betekent dat u het gebruik moet heroverwegen.
Is een DTIA hetzelfde als een DPIA?
Nee. Een DPIA richt zich op privacyrisico’s van een verwerking, terwijl een DTIA specifiek kijkt naar risico’s bij internationale doorgifte.


